Çocukların kolay öğrenebilmesi için..

Çocukların nasıl daha iyi öğrenebileceği hep merak konusu olmuştur. Öğretmen ve ebeveynler zaman zaman farklı yöntemler deneyerek en etkili yolu bulmaya çalışır. Nöropsikoloji araştırmaları gösteriyor ki, insan beyni çevreden duyu organlarına ulaşan milyonlarca uyaran arasından öncelikli olanları seçmeye programlı. Hayatta kalabilmeyi garantilemek beynin önemli bir işlevi olduğundan tehlike algısı yaratan uyaranlar filtreden ilk geçenler oluyor. “Durum gerçekten tehlikeli mi?, “Olası tehlikeyle baş etmek için ne yapmak gerekiyor?” soruları beyni bir hayli meşgul eder ve kaygı durumlarında, yeni bilgi öğrenme kapasitesinde düşüş yaşanır. Bu yüzden çocuklar kendilerini güvende hissettikleri bir fiziksel ortamda, yakın hissettikleri yetişkinlerin varlığında öğrenmeye çok daha açık olurlar. Cezalandırıcı öğretmenler, yüksek beklentili ebeveynler veya arkadaş baskısı çocukların güvenlik hissini, dolayısıyla öğrenme becerilerini olumsuz etkiler.

Güvende olduğuna ikna olan insan beyni, çevredeki yeni uyaranları algılamaya hazırdır. Bu noktada merak ve uyaranlardaki çeşitlilik çocukları öğrenmeye motive eden en etkili faktörler. Öğretirken kullanılacak farklı resimler, şarkılar, ses tonundaki değişiklik, önemli bir konuya girmeden önce bir an duraklama, yazıda çeşitli renkler kullanmak ve beklenmedik deneyler algı filtrelerinden kolayca geçer. Çocukların dikkat ve öğrenme kapasitesini en çok düşüren ise tekdüze ve tekrarlayıcı bir eğitim tarzıdır.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*